Halil Aydın Şiirleri - Şair Halil Aydın

VER, VER ELİNİ
Ver, ver elini
Aydınlatalım karanlıkları
Mevsimlerin ilkbaharını yaşayalım
Hep öyle kalalım
Çağdaş medeniyetler seviyesine ulaşalım

YANILDIK
Hep çağ atladık dediniz
Az gittik düz gittik, arkamıza baktık
Geri vitese takmışız, geri gittik
Hiç fark etmemiştik
Meğerse geri geri gitmişiz

YANIYOR YÜREKLER
Üzülüyor insan olanlar
Soma ve Ermenek'te
Maden ocağı kazasında
Ölen canlarımızın yakınları
Anaları, eşleri ve de çocukları

YAPILANLAR, VERİLEN SÖZLER
Hani nerede edilen yeminler
Önemli olan atı, alıp Üsküdar’ı geçmek
Ondan sonrası kendi kararları
Verilen sözleri tez unuturlar..

YAŞAM DENGEMİZİ BOZMAYINIZ
Diyelim ki;
Güç sizde, kanun tanımam, benim dediğim olacak diyorsunuz
Bu ormandaki ağaçlar kesilecek diyorsunuz,
Bu ormandaki ağaçlar kesilecek, orman toprağının altındaki kömürler çıkarılacak
Ağaçları kesmek için sabahın saat beşinde motor sesleri ile uyanıyorlar

YAŞLI KADIN
Ben elleri nasır tutmuş,
Yarım, yarım yarılmış yaşlı bir kadınım
Sanki hiç var olmamışım bu topraklarda
Hiç sesimi duyan, soran sual eden yok buralarda
Hiç kimse duymadı sesimi, sormadılar bana

YAVAŞ, YAVAŞ
Bir kıvılcım düşer önce yüreğine
Büyür yavaş, yavaş,
Bakarsın volkan olmuş
Yanarsın yavaş, yavaş
Bu en zor duygudur

YAYLANIN DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ
BİZDE BAHARA DÖNERİZ
Dağlar benek, benek kar
Karlar yavaş, yavaş erimiş
Yol bulup ığıl, ığıl
Toprağın kılcal damarlarından

YENİ TÜRKİYE
İçimde garip duygular, korkular
Yüreğim yavaş, yavaş titriyor
Kayboluyor yavaş, yavaş umutlarım
Dalmış gözlerim uzaklara gidiyor
Çektiğimiz acılar geliyor aklıma

YENİ YILA GİRERKEN
Silahlar, kalaşnikoflar, Molotoflar
Sokak çatışmaları, kaçışmalar, koşmalar
Polisler, yakılan polis arabaları
Tomalar, biber gazları,hada kaybolan uçaklar
Yanan feribotlar, akan gözyaşları