Halil Aydın Şiirleri - Şair Halil Aydın

YUSUF ABİ VE BASTUNU-2
Güneş karşı tepelerden aştı, aşacak
Biraz sonra etrafı karanlıklar basacak
Etraf gecenin derin sessizliğine bürünecek
Uzaklardan gelen köpek sesleri
Gecenin sessizliğini bölecek

YUSUF, YUSUF…!
Harmanlarda dolanırdı tek başına
Yusufçuk kuşu;
Uçarlardı ağaçlardan ağaca
Öter dururlardı Yusuf, Yusuf diye, diye

YUSUF, YUSUF- 2
Harmanlarda dolanırdı tek başına
Yusufçuk kuşu; zıplayarak koşardı
Uçarlardı yemyeşil harmanlarda

Öter dururlardı Yusuf, Yusuf diye, diye

ZALİM FELEK-2
Zalim felek nedir senden çektiklerim
Daha çocukken omzuma yükler bindirdin
Dertleri dağlar gibi önüme serdin
Dermanı yetmedi çözemedim..

ZALİM YILLAR
Asma ağacı
Seninde yapraklarını dökülüyor sonbahar da
Benim de yıllar ağartıyor saçlarımı
Döküyor saçlarımı
Dam daz ediyor kafamı

YALANI SEÇEMEDİM
Öyle bir dertle yandı ki gönlüm
Kimseye derdimi diyemedim
Baharlar geçti de, yazlar tükendi
Şu kışı başımdan bir türlü def edemedim..

YALNIZLIK BİTECEK
Yüklenmiş gamı kasavetini
Çok uzaklarda kalan memleketinin
Endişelerini, hayallerini taşıyor
Ta yüreğinin derinlerinde
Hala uğulduyor duruyor ürkek yüreğinde

YALNIZLIK
Yalnızsan eğer,
Gurbette olsan da, fark etmez
Bir yalnızlık duygusu çöker içine
Sesiz derinden, derinden kor düşer yüreğine
Çöker ruhunun derinliklerine

YETER ARTIK 2
Bu kadar acı gözyaşı
Hıçkırıklara boğdu vicdanı olan insanı
Bu yaşananlar; küllenen köz gibi
İçin, için yakıyor insan olanı
Yeter artık çekemez olduk bunca acıyı

VAY BENİM MEMLEKETİM-2
Antep ten kalkan bir otobüs
Yol alır doğuya doğru
Yol kenarlarında ne yeşil bir ot
Nede de yeşil yapraklı bir ağaç
Vay benim memleketim vah!