ERENLER
Akıl düşününce kalem yazarmış
Sever mi dünyayı veli erenler
İnsan nasıl yaşar kelam yazarmış
Sever mi dünyayı veli erenler
Eylülde gel diyorsun yaprak döker yüreğim,
Hasretim biliyorsun sana ermek dileğim,
Sevda çölleri yuttu neredesin meleğim,
Hazan rüzgârı esip ayırmıştı eylülde,
Hüzzam makamlı şarkın düşürmedim hep dilde.
Gökyüzünde görünce Musa’nın yıldızını,
Günahsız cana kıydı alamadı hızını,
Saltanat azdırmıştı lider olma hırsını,
Ağzında tadı bozdu firavunun rüyası.
Ezan sesi duyunca uymaz tanrı sözüne,
GELDİ GEÇTİ
Yalan dünya gerçek gibi göründün
Ömür dediğim şey zor geldi geçti
Taze gelin gibi duvak büründün
İçerimi yaktın hor geldi geçti
Çok işkence ettiler rahmetle kucakladın,
Kâfirler inanmadı; amma emindi adın,
Cennet sana verildi ümmetsizde almadın,
Gül yüzlü cananım gel efendim nerdesin.
Ebu cahile bile defalarca giderken,
Eğersiz bir atla alıyorsun yol,
Yuların tutamaz kalkmıyor ki kol,
Buğday danesiyle yaymalara dol,
Aç kalan fareler kemirir seni.
Yıldızları gökyüzünden topladım,
Taç ettim başına koy be güzelim,
Gece gündüz iki, dörde katladım,
Yeter feryadımı duy be güzelim.
İlk ezanı meleklere okuttu,
İpeğini bir böceğe dokuttu,
Geceyi esrara bir perde tuttu,
Sonra Bilal seslenmişti duydun mu?
Güneş ve yıldızlar nurundan aldı,
Duygular adres sormaz
Bir güzele vurulmuş yaralı geziyorsun,
Yürekteki derdini kâğıda yazıyorsun,
Atıyorsun ortaya okurmuş sanıyorsun,
Duygular adres sormaz doğru gider güzele,
Güzele gönül verdin döndürdü bak gazele,
Hırsız ile arsızlar rağbet görür toplumda,
Edebimden susunca edepsiz bağırıyor,
Sahilde geziyor da belletmez izin kumda,
Edepliler susunca edepsiz bağırıyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!