Bitsin artık ne olur gözlerimin hasreti,
Sana döktüğü yaşlar sel oldu çağlıyor bak,
Görmediğim her anda acı yaşar gurbeti,
Yüzlerimde çizgiler başımda çoğaldı ak,
Sanki gül dalında diken gibiyim,
İnce kâinatın gözüne battım,
Ben kendi halinde garip biriyim,
Önce kâinatın gözüne battım.
Yüzüme vurarak acıyıp bakma,
Bana engel değil benim engelim.
Senin de başına gelir unutma,
Bana engel değil benim engelim.
İçimde fırtına koptu kopacak,
Kalbindeki güzellik yansımış bak cismine,
Kara üzüm gözleri ateş atar hasmına
Bir kere bakan olsa âşık olur resmine,
Şiir yürekli kadın göreni külde yakar.
Kendimde kayboldum; kendim ararım,
Kendime sordum yine kendimi,
Kimseye yok kendimedir zararım,
Kendim yıkıyorum yine bendimi.
ERENLER
Akıl düşününce kalem yazarmış
Sever mi dünyayı veli erenler
İnsan nasıl yaşar kelam yazarmış
Sever mi dünyayı veli erenler
Eylülde gel diyorsun yaprak döker yüreğim,
Hasretim biliyorsun sana ermek dileğim,
Sevda çölleri yuttu neredesin meleğim,
Hazan rüzgârı esip ayırmıştı eylülde,
Hüzzam makamlı şarkın düşürmedim hep dilde.
Gökyüzünde görünce Musa’nın yıldızını,
Günahsız cana kıydı alamadı hızını,
Saltanat azdırmıştı lider olma hırsını,
Ağzında tadı bozdu firavunun rüyası.
Ezan sesi duyunca uymaz tanrı sözüne,
GELDİ GEÇTİ
Yalan dünya gerçek gibi göründün
Ömür dediğim şey zor geldi geçti
Taze gelin gibi duvak büründün
İçerimi yaktın hor geldi geçti
Çok işkence ettiler rahmetle kucakladın,
Kâfirler inanmadı; amma emindi adın,
Cennet sana verildi ümmetsizde almadın,
Gül yüzlü cananım gel efendim nerdesin.
Ebu cahile bile defalarca giderken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!