Yorgunum
bedenim sanki eski bir ev
duvarları çatlak
içinde rüzgar gezer.
Zaman ağır ağır işler
her adımda biraz daha eksilirim sanırım
ama aynaya bakınca
hala ben varım.
Gece çöker sessizce
kara bulut iner omuzlarıma
adını koyamadığım bir ağırlık
kalbimde yer tutar.
Uykularım ince
rüyalarım yarım kalır
sanki bir şeyler hep eksik
ve hep yarım bırakılmışım gibi.
Ama bir yerlerde
derinde saklı bir kıvılcım var
söndürmeye çalıştıkça
daha inatla yanar.
Yorgunum, evet
ama hala buradayım
kara bulut geçer belki
ve ben yine kendime doğarım.
Sessizce sabah sızar aralıktan
ışık dokunur yorgun yüzüme
hiç istemesem de içimden
küçük bir umut geçer.
Belki bugün de ağır geçecek
belki yüküm yine aynı kalacak
ama her şeye rağmen
bir adım daha atacağım...
Hüseyin YANMAZ
19.04.2026
Kayıt Tarihi : 21.04.2026 09:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!