Hakverdi Erşan Şiirleri - Şair Hakverdi ...

İki çift laf etmeyi unuttuk
Ver yansı ederiz sıkılmadan
Her insan bir olmuyor
Boğaz kırk boğum
Cümleler geri döner mi
Çıktığı yerden

Toroslardan aşağı Muta giderim Mut'a
Yarimi özledim kavuştur yarap umutla
Yolum dik inişli ine ine başım döndü
Yar aklıma düştü durdum baktım yeşil Mut'a

Mut'un görünüyor kerpiçli kireç damları

Sert esen poyrazdan
Fırtına mı kopacak
Deniz uyuyor
Her çırpınışın da
Hırçınlaşacak uyanacak
Kalıbına sığmayacak

Rüzğar deysin
Sacının teline
Elim deymedi
O yarin eline
Kelam olduk düştük
El alemin diline

Sensiz geçen her gecenin koynunda
Kendimi zincire vursam ne fayda
Vebali günahı neden boynumda
Hani o sözlerin neden unuttun

Sevmek bir başka sevdalanmak başka

Çığlıkları duyulmadı
Çırpındı
Direndi
Nefesi tükendi
İnsanlıktan nasibini
Almamış

Yolun sonu Jandarma karakolu
Kara kaşlı kardeşim servi boylu
Gün görmedi ana baba ocağım
Ne oldu kardeşim sana ne oldu

Yüreğime derin sızı sen koydun

Bu gece oynaşırken
mehtap suda
Bülbüller figan
eder mi kuytuda
O ateş sensin sen
yüreğimi yakan

Yaz bir tarafa
Unutulur dediğin zulüm
Gün gelir karşına
Ateş çemberi olarak çıkar

Şehit düşen düşüyor yerini buluyor
Terör kana doymuyor toprak cana
Her acı haber tüketirken umudu

Gözü yaşlı eşler çocuklar ağlıyor ana
Bayrağa sarılı sıra sıra geliyor şehitler