İnsanın tartı hesabı ağır basar
Ağırlıkla oynayan sonucuna katlanır
Hatır sormak gönül almak
Ne kaba sığar ne tartı tartar
Dost bildiğim dostum hep bühtan eder
Sanır ki dilinden bal kaymak akar
Yüreğimi söküp çengele takar
Dost görünen yaren ömrünü yersin
O Kadir kıymeti bilir görünür
Ermenek in kara kömür dağı
Koptu seven yüreklerin bağı
Geldi çattı ayrılık zamanı
Sıra sıra dizildi mezarları
Madencinin eli yüzü kara
Çığlıklar kopuyordu
Çığlık üstüne çığlık
yürekleri titreten
insanlar şaşkın telaş içinde
Birbirine bakıyordu
Çığlıklar yürekleri
Yola düşürdün yola
Ateş yaktın bağrımda
Saçımı yola yola
Minnet etmem ben kula
Sineme vura vura
Birden kesildi elektrik
Söndü yanan lambalar
Her yer zindan gibi karanlık
Ruhum sıkıldı içim daraldı
Çocuklar korkudan ağladı
Bir mum yaktın mecburiyetten
Dayanacak gücümüz hiç kalmadı
Zamlar eziyor anamız ağlıyor
Unut makamı duy halkın sesini
Haciz bırakmadı mal nede tarla
Can emanet dünya kula kul olma
Bir oyun oynadık ki
Aldattık kendimizi
Yalanlara kandık
Ateşe attık bizbizi
Neden neden yar neden
Yarim yola düşürdün beni yola
Ayrılık ateşi yaktın bağrıma
Her gün yar ben sineme vura vura
Şikayetim ulu yüce mevlaya
Aşka fermanı kim yazış ezelden
Taşına toprağına
Güzel insanına
Kurbanım kurban
Kurbandır bu can
Çok seviyorum
Yürekten vurgunum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!