Gel seyreyle izlerini hikmetin
Güzellere libas dokur bir böcek
Bir kutlu nöbete çıkmış güvercin
Ağlarını kalkan yapar örümcek
Firavun 'rablığın'ilan ederken
Zinetinle sen çok canlar yakarsın
Gel aldatma beni alımlı dünya
Kâbus olur üzerime çökersin
Çıkma yollarıma çalımlı dünya
Öz kardaştan ayırırsın kardaşı
Yüce dağ başına yağan kar gibi
Ak düştü saçıma görmedin gençlik
Çiçek mi kokladın nazlı yar gibi
Kaç güzele gönül vermedin gençlik
Her yaylada bir güzele vuruldun
Durmayan bir göçe tabidir insan
Misali bir garip kuştan ibaret
Değişmeyen son adrestir vardığı
Baş ucunda iki taştan ibaret
Yaşamak peşindir ömür vadeli
Gökte Beyt-i mamur yerde Beytullah
Hakk’ın anıldığı mekan camiler
İhlas ile gelen buluyor felah
Cennet bağı gibi kokan camiler
Varlığı Hazreti Âdem’le başlar
Biz Çanakkale'nin çiçekleriyiz
Tarihin bilinen gerçekleriyiz
Olmadan biçilen başaklar gördük
Hep aynı tarlanın göcekleriyiz
Her birimiz bir kabirde biteriz
Bir gül için bin dikene gülmüşüz
Yarasız yüreğe eldir sevdamız
Biz cananı candan öte bilmişiz
Sanma yar zülfünde teldir sevdamız
Belki inciniriz amma küsmeyiz
Canlıları çift çift yaratmış Mevla
Yalınız bir hayat sürülmez imiş
Muhabbet üstüne kurulmuş dünya
Sevgisiz bir yere varılmaz imiş
Kimi dağı sever kimi ovayı
Güzelliğin beni benden alır da
Söylesem düşersin dile sevdiğim
Aşkınla yüreğim umman olur da
Dökemem derdimi tele sevdiğim
Yad ellere söyleyemem ismini
Çocuklar umuttur çocuklar yarın
Taş vermeyin çocukların eline
Yarayı sevgiyle şefkatle sarın
Taş vermeyin çocukların eline
Bir zalim fitneye taban etmeyin




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!