Hakan Yükün Şiirleri - Şair Hakan Yükün

saatler ihtiyarlamadan öncesi,
minik bir yele hasret gönül penceresi.
can arama,
kırılacak ne varsa yüreğimde paramparça.
sonsuzluğa ulaştı bakışın,dört melekte gizli adın....
...h.y....güzel kadın.

Sakın ha, sakın!
Kem gözlerde bakışların,
Vurdum duyamazsın.
Kökte var bencillik,
Yaprakların da düştü gamzecik
Saçlarına çiçekler takın,

içimdeki sensizliği dinledim,
gecelerin bulaştı rengime.
korkuyorum!
gözlerim de,
renksiz kelebeklerin ömürleri toprak rengime.
h.y.seviyorum seni ölürcesine

sevinçlerimiz
kırlangıç kanadında taşındı.
ebabiller taş taş çile bıraktı.
gülen gözler karardı.
gerçekler
ah şu yaşaması ağır gerçekler.....

hiçlik ve boşluk
zirveden geriye kalan.
hayatımı yükledim
pervasızca harcayan.
yıkımlarda hücrelerim.
Nöbetçi hayalin...

bu gece kustum içimdeki sarhoşluğu,
şansızlığımı ilmekledim yaradana,
bana verdiklerini alda ver sonsuzluğu,
canımı verdiğimi bağışla canana......
h.y.anlamsızlığında mana yükle bana.

çiseleyen yağmurda
ölmüş şehrin can damarında
usulca atılan her adımda
karanlıkta kalan duygulara
asice vurulan damga

Tarih anlamını yitiriyor zamanda
Ruhum bilinmez girdapta
İçimdeki yağmurun sesini dinliyorum.
bedenimde yoğuşma,damlalar gözyaşımda
H.y
üzgünüm doğa ana...

Hayatım uç noktalarda yitti.
korku,endişe ve ha şimdi.
ne yaşamın coğrafyası değişti,
nede olasılık eşitsizlikleri.......
H.y
İp üzerinde Azrail ile dalga geçen

Boşlukta umutsuzluk köprüleri
Çile dolu geçmişi belli
yürüyor sırtında geleceği
korkuyorum uykularımda anne

çorak insanlar suskun,