Boşlukta umutsuzluk köprüleri
Çile dolu geçmişi belli
yürüyor sırtında geleceği
korkuyorum uykularımda anne
çorak insanlar suskun,
yıldız saçları kayalara savruk,
başlar eğik,çığlık attı dağlar
üşüyorum sessizlğimde anne
ot bitmez patikalardan geçti bulutlar,
damlasına bilendi kılıçlar.
Ölenleri çaresiz geride bıraktılar
İçim cehenneme döndü anne
H.y
Benim Vatanım nerede anne...
Kayıt Tarihi : 2.01.2012 16:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!