Hakan Özüçelenk Şiirleri - Şair Hakan Öz ...

Ne kadar inandım aşkına.
güzelliğin tek yetti ,bağlanana.
Eğer şahit olunsa o ana.
Yakışırdı aşkın şanına.

Uzun bir bekleyiş sonunda.

Eýlül on yedisi yaşımın on yedisi.
Arzu Erkan, sevdiğim güzellik perisi
Daha on dördünde sarışın güzellik abidesi.
Artık altı yüz kilometre uzakta sevgisi.

Zor sensiz gitmek hem de ayrılıp kopup.

Sevda içimde uyuyan bir volkan.
Zamanında çok lav çıkardı durmadan.
Şimdi sus pus uyuyor sanki süt liman.
Her şey başladı güzel kızı gördüğüm an.

Neydi verdiği aşkın kuvvetli büyüsü?

Yıllardır arzulu aşkımı taşıyorum.
Seni sadece anılarımda buluyorum.
Ayrılık acısı hep var sonsuza atıyorum.
Hayret nasıl onsuz yaşıyorum?

Her şey gittikçe daha geride kalıyor.

Artık şiirler yetmiyor anlatmaya.
Yazdığım mısralar anılar mezarında..
Yarım kalan aşkın izleri silinmiş.
Çünkü sende vefa yok vicdan yok.

Kimse bu kadar aşkına sahip çıkmaz.

Nasıl başladı arzulu bu aşk?
Beni sana çeken güzelliğin.
Aşka davet eden gülümsemen.
Gönül kapıları açıldı birden.

Nasıl oldum çevrende uydu?

O bir serap olmalı yada hayal.
Yoksa yalan mı? belki tatsız bal.
O yoksa gökten inip yükselen melek.
Bir gerçek var ki...arzum kayboldu.

Ama ilk gördüğümde dedim. '' güzellik.'.

Aşkımın yolları tozlu, taşlı, yaşlı.
Oysa sen kalbinin kilidini açtın.

Aşkımız ne güzel heyecanlı.
Çünkü sen bana sevgi saçtın.

İstanbul Fatih sokaklarını unutmam.
Orada yaşadığım aşk, sevmeyi tanımam.
Balkonu dışarda apartman gözlem odam
Anladım ki mazideki aşkı unutamam

Istanbul caddelerinde yürüdüm hep sana.

O günlerin değeri sen gidince arttı.
Seni gördüğüm her yer kutsal oldu.
O günler ve bugün arasında gidiyorum.
Ne kadar zormuş meğer aşkın bitişi.

İşte gözümün önünde gülümseyen kız.