Hakan Özüçelenk Şiirleri - Şair Hakan Öz ...

Eğer annen var sa yaşam güzel.
Vermez hiç kimse parasız el.

Eğer annen varsa sığınacak.
Yok başka sana kucak.

Hiç bilmezdim yokluğunun eksikliğini.
Yaşamak hissetmenin en derini.
Alışamadım bilsem bile gittiğini.
Anne, zor bilmek bir daha göremeyeceğini.

Bu sonunda bitecek kabuslu bir rüya değil ki...

Hayatın ışıkları söndü artık yalnızım.
Ruhum karardı anneme hasret kaldım.
Acı içinde anamı toprağa saldım.
Sen gittin ama sana doyamadım.

Korktuğum kabus başıma geldi.

Bu bayram daha tatsız.
El öpecek yok, anlamsız.
Bir sonraki bayram hayırsız.
Çünkü annesiz kaldım, yalnız.

Bayramın şekeri eridi.

Annesiz yaşamak tuhaf bir duygu.
İçinden sanki... ,bir şeyler kopmuş.
Ya da yalnızlığı, iliklerine kadar...
Ya da kimsesiz çocuk olmak, bu.

Anne özlemi bitmeyen bir his.

Artık yok hayatımın rengi soluk.
Sensiz yaşamın havası soğuk.
Hep varlığınla mutlu olduk.
Birden kendimizi anasız bulduk.

Sevilmenin kesintisiz kaynağı anne.

Şimdi Dünya çığlık,çığlık.
Ölüm,kan,nefret,karışık.
Adem elmadan aldı ısırık.
İndik olduk düşman fasık.

İnsan insan değil.

Eski dostlar ile toplandık yine.
Ama bu kez üzüldük gelmeyene.
Mazereti olanlar vardı gene.
En kötüsü ölmek bahane.

Selam, Izmir Şemikler eski sakinlerine.

Her kasım , yasım, ağıtım.
Bu şiirimle sevgimi dağıttım.
Şükür edip, yattım kalktım .
Atatürk vefasıyla, yaşadım.

On beş yılda kırk altı fabrika.

Dünyanın terazisi bozuk.
Şeytan ağır basıyor.

Savaş,katliam,yokluk.
İblis içimizde yaşıyor.