Bu nasıl bir şey anlayamıyorum.
Unutulmaz, tutku, pişmanlık mı?
Bu aşkın adresi sen olduğun mu?
Yoksa olmamış bir şeylerin eksikliği mi?
Sana ulaştım amma.
Aşkımıza ulaşamadım.
Seni gördüm fakat.
Görüp tutunamadım.
Sen yine bana serap.
Bir eylül gecesi..aşk bilmecesi.
Dudağımda isminin hecesi.
İçine girmişim aşk kafesi.
Teslimim yok ötesi...
O eylül gecesi, sen aşk perisi.
Sen avucumda bir kelebek.
Uçup kaçtın kanat titreterek.
Bahar çiçeklerinde ayrı renk
Oysa senin gönlün bana denk.
Sen yüzü gülümser melek.
Aşkım okyanus değil ki... bitmesin.
Vefasız, tutkun sevdalı değilsin.
Hep bir yerlerde saklı gizemsin.
Gönlüm seni artık neden sevsin?
Aşkımın tapusu yok, yeri belirsiz.
Yine aşkımın vakti geldi.
Gidip seni görmem gerek.
Aramızda iki okul mesafesi.
Şimdi koşuyorum özledim seni.
Bu benim için artık bir rutin.
Yine aşkımın vakti geldi.
Gidip seni görmem gerek.
Aramızda iki okul mesafesi.
Şimdi koşuyorum özledim seni.
Bu benim için artık bir rutin.
Herkes gitti... ama ben kaldım.
Bırakıp gidenlerinin yerini aldım.
Kimse yoktu yanında,ben vardım.
İşte öyle değil,böyle gerçek aşkım.
Herkes dost sanma,aldanma.
O gece seni kaybetme korkusu yaşadım.
Üç gece azap ile bunaldım.
İşte o an kaderin yenileceği andı.
O pazartesi öğle gitmediğini anladım.
Çünkü senin sevgin bitmemişti.
-
Hakan Özüçelenk
Tüm YorumlarKabiliyet arzeden özelliğimin denemelerini şiirlerimle ortaya çıkarmaya çalışıyorum. Eğitimim sırasında edebiyat hocalarım bu konuda sadece yazdıklarıma not vermemekle yetindiler Benim bunları yazamayacağımı belirttiler Hatta bir yarışmada birinci olduktan sonra bu yaşta bu çocuk bunu yazamaz diye İ ...