Batınca acıtanı gülmü sanırsın, her ilacı merhemmi sanırsın?
Voltası bitince yüreğimde, kopan tespihi sabırmı sanırsın?.......
_______
"Voltası bitince yüreğimde, kopan tespihi sabırmı sandın?"
Sana bakınca sevginin sadece bir duygu olmadığını, bir insana nasıl bu kadar ait olabileceğini görüyorum. Dünya üzerinde bir sürü insan seviliyor ama hiç kimse sevgiyi senin gibi bir taç gibi taşımadı, hiç kimseye sevilmek bu kadar çok yakışmadı. Sen sevilmeyi adeta güzelleştiriyorsun...
Yaşam En Kutsal Değerdir!
Zulme sessiz kalmak, en batıl inançların bile kabullenemediği aşağılık bir dıramdır. Kaldı ki Allah'u Ekber nidaları ile yapılan vahşeti ne Hz. Muhammed'in (as.) evrensel nidasında ve nede Allah'ın emrettiği dinamik din meramını içerir. Ilıman Müslüman(cılık) ise müşriklerin statik din anlayışını ve aşağılık kavmiyetçiliği barındırır. Buna, zülme tanık olup susmakta dahildir.
Bin yıllardır kendi toprağında kardeşçe ve onurluca yaşayan bu insanların; toprağına fitne ekilip ,kardeşliğine kalleşlik yapılıp ve onurları ayaklarlar altına alınmak isteniyor.
Emperyalizmin ve faşzmin bu acı veren namert kırbaçları altında , direnişin yürekli zılgıtları çelik bir yumruk gibi zulmün ensesine ve sinesine inecek ve iniyor.
Güce erişkin olmayan insanları abluka altında tutmak mertlik şiarını bozmaktır. Asıl yüreklice olanı konvansiyonel ve gözü pek olmaktır.
İnsan bazen çizer bazende bozar ama hep yaşadığını yazar ve kaderinde ki boşluğu dolduracak benzersiz bir mucize arar.
Her insan kendi romanında bir yolcudur bu hayatta. Düşe kalka kendi kaderinin baş rolünü oynar. Senaryosunun kendisinin kaleme aldığı bir roman. Hep mutluluğu yazar ve hep o mutlu pozu oynar/yaşar. Sonra acının biri/teki dokunduğunda ya sabır taşını oynar ya da isyan ateşini yakar.
Ve sonra çıkagelen benzersiz bir mucize...
YOL UZUN
Yol uzun, emek az
Emeksiz amel gönül, tuzsuz ekmeğe benzer.
Hayat boş bir rüya idi
Uyanmak için, nice bedeller ister.
Aşk bir pınar idi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!