BÜTÜN ŞİİRLERİN ŞAİRİYİM BEN,
YANLIZ KALEMLERİN SAHİBİYİM BEN,
BİR KENARA ATILMIŞ KAĞITLARIN MÜREKKEBİYİM BEN,
MERDİN ŞİARIDIR DÜRÜSTLÜK,
NAMERDE SORSAN KİN TUTAR BANA,
BÜTÜN NAMERTLERİN DÜŞMANIYIM BEN...
Mühürlenmiş prangalar var içimde; pastan, kirden.Mühür benim içimde, derinde, tâ benliğimde.Mühür insanların yüreğinde, gözlerinde;Mühür insanların ağızlarında, kulaklarında.Halbuki yârin ayaklarının altında.Mühür bir kambur, hayatın gözyaşlarında;Bir silahın namlusunda, bir sigaranın dumanında, sürgün olmuş ruhlarda.Mühür bir kelepçe bütün deveranımda.Mühür bir çobanın ateşinde, bir emekçinin terinde;Bir ananın feryadında, bir babanın yakarışında, bir yetimin duasında...Mühür insanın doğasında.
Mühür zalimin elinde, mazlumun boynunda;Aslında mühür hep koynumda, nah şuramda.Mühür benim içimde, ben mühür içinde.
Kırılsın artık mührün zincirleri,Nasır tutmuş yürekler çatlasın,Bütün şeytanlar cehennemde yansın.Vurun bütün cellatların boynunu,Bozulsun deccalın oyunu,Varsın elsiz kalsın zalimin kolları.
Yürek benim, el benim.Mazlum olduktan sonra, sürgün olsam da bütün dünya benim.Bir zerre toprak bile kalmasın zalime,Ben naçar bir mazlumum;Elbet bir gün tutar ahım benim.
Asırlardır, yanlız söylenen yanık bir türküdür sevdamız...
Aidiyet kelimesi hiç bu kadar yakışmamıştı zühtüme!
Ne karanlıklar devirdik, aynı gövdede.
Yine o yarım kalmış fasıl, dillerde eski biKNEMASTER Karanlık çökerken şehre, söner ömrün tek yıldızı Bu akşam hüzünle biter, her durakta bir ayrılık Kirpiklerim ıslanır da, dökülür içimdeki hıçkırık.
Bir fırtına kopardı da, savururdu umutları Dalından düşen her yaprak, saklardı o çocukları Şimdi bir uzak hatıra, rüzgarda uçuşan o ses Gözlerimde birikir de, kesilir daralan nefes.
Yine o eski mahur beste, yankılanır boş sokakta Bir devir kapanır sessizce, kanayan o son şafakta Müjgan'la biz dertleşiriz, kimse duymaz feryadımızı Gece yazar, biz okuruz, bu karadan kara yazımızı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!