Hadis ve Muhdis Şiiri - Saliha Ravza Olgun

Levhi Mahfuz'dan Beytül İzze'ye iner;
Kelam-ı nefsi, inzalın mutlak ve mukayyettir.
Kelam-ı lafzım, itikat ediyorum;
Muhabbet intibah edecek intizar kadere.

Hadis duygularımla muhdise el açtım.
İcap mıdır, kabul müdür muhallım?

Seni zikrediyorum hayatımın kıyam, kıraat ve rükusunda.
Farzımsın,
Hiçbir vakit müstehap olmadın rükunlarıma.

Firağ vakitlere visal doğmadın.
Ömrümün her saniyesine zerksin.

Tarık-ı Necm, leyli yarıyor;
İsra adımlarıyla imsakı haykırarak..

Zuhur eyledi duygular;
Şuurumda bir serdar-ı ekrem tecessümlendi.
Şek ve yeis tahlil edilip,
Emareleri selamete muzafferlendi.

Risaleler mürekkep emmeye amade;
Dağınık alfabe, vücut buldu layihalarda.

Emir vekalet almıştı fermanı,
Cihangir yürekten...
Ruh okuyordu mukaddes lisanla feleği.

Düşüncelerde hemhaldi tebliğ,
Yürekte hemdemimdi tebyin.
İrşatla münevver sırat-ı müstakim'de;
İptidası ve müntehası servetle mühürlenip,
Nimetle hatme şereflendi.

Edremit.