Bir Eylül Sabahı Şiiri - Saliha Ravza Olgun

Bir Eylül sabahı,gülümsedi iki çift kelam.
Garptan şarka bir meltem esti,
Zulmetler Enver'e mahkum.
O esnada adımız yazıldı kaderin sinesine,
Muhabbet kasrını kurdu alın yazısına.

Gölgede kaldı güneş,
Zangır zangır titredi,ışınlarına hasret kalarak.
Zaman hazana yatarken,mevsimledi iklim baharı.
Hükmünü yitirdi geçen ömür,
Yeniden yazıldı yaşam.

Bin bir çiçekten esen polen
Teninin rayihasında mayalanıp
Gömdü makbere maraza yatan tüm illetleri.
Yoğunlaşan duygular buharlaşıp bulutlarda mola verirken
Sema, rahmet damlattı kurak turaplara.
İrem cenneti yeşerdi cihanda.

Doğurdu günler ayları, yıllara gebe kaldı aylar.
Ruh üflendi lahzaya, nefes biçildi vakitlere.
Takvimin akışı, çağların dilinde;vaizin vaazı,
Alimin ilmi, öğreticinin eğitimi...
Bir bir çevrilecek sayfalar.

Sesinin tınısı enstrümanlara talim vermiş,
İlham kaynağı olmuş,bestelenen ihlaslı satırlara.
İtina ile dökülmüş ressamın kaleminden;
Abide bir suret, şaheser bir siret.
Tablolaşarak mıhlandı resim gönlüme.

Edremit.