Bir ben sevmemeliydim gerçek gibi ortada.
Durmadan kendimi harcadığım gözlerine bakmamalıydım.
Kıyı bucak kaçınmalıydın siyaha çalan saçlarından.
Ellerin kalmalıydı ellerimin altında.
Ola ki nefes alacak kadarda benim yok ki vaktim.
Seni sevmenin telaşı içindeyim bunu bilsen yar.
Bu bir sır değil bunu bilsin insanlar.
Her şey oluyor, geliyor bin müsbet başıma.
Biraz gelecek eylülden, biraz sensiz kaldığım yaz.
Herkesin derdi soğuk hava dökülen yapraklar.
Benimse senden kalma dolaştığımız kıyı var.
İstemiyorum artık gönlüme düşsün, kimseden fırtına.
Rüzgâr dinsin artık gönlümdeki bahçem olmasın talan.
Yaşayacağımı yaşadım ne vakti ne zamanıdır.
Geçti artık an, kıyısında dinleneceğim sakinliğini ararım.
Kenan GEZİCİ 30/08/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 06:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!