I
Tahta bir bavul, mühleti dolmuş bir bilet;
Geç kaldım, hayata değil, doğrudan kendime.
Bavulun içinde binlerce dilsiz sayfa,
Mührü kırılmamış, öylece kalsınlar...
Zira bir insanın yalnızca kendine sakladığı,
I
Toprağa yaslı alnım; arzın merkezine bir ihbar,
Güneş, ensemde örsünü döven amansız çekiç.
Akrep; saate saplı bıçak, zamanı kanatan sızı,
Dağılmaz kafa, dağılır sabrın o kof surları.
Ter; düşüncenin tuzu, dökülür mülkün üzerine,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!