Bu durumun böyle devam etmesine izin mi vereceksin? Niçin? Hani kurtulmak istiyordun, çırpındıkça batıyorsun! Kurtuluş istedikçe çekiliyorsun gidip gelip gidip gelip aynı batağa saplanıyorsun.
Neden izin veriyorsun? Neden böyle olmasını istemediğin halde istemediğin biçimde davranıyorsun? Neler oluyor? Neler oluyor? Yıllardır neler oluyor? Yıllardır! Yıllardır bu evet, neler oluyor? Söyler misin, niye? Gerçekten anlayamıyorum.
Bir yere kadar bir nedeni, mutlak önemli bir nedeni, örtülü bir nedeni var gibi geliyordu, zamanla uçuşacağını örtülerinin, sırlı sıvasının aşınıp - dökülüp - aşılacağını, gizil maskesinin düşeceğini, nedenlerin açığa çıkacağını düşünüyordum, ancak bakıyorum aynı soru hâlâ aynı yanıtsızlıkta; ilk günkü gibi önünde isten örtü buz gibi mat sıvanmış suratsız bir duvar, meymenetsiz maskelerle şuursuz beklemedesin; uçuşan değişen açığa çıkan aşılanmış bir şey yok, aşınıp dökülen düşen dönüşen bir şeyler de. Bilmem ki artık niye neyi, anlayamıyorum ki hayata daha neleri eklemedesin? Ve niyeyse elini, bedenini güçsüzleştirip, zihnini boşa harcamadasın?
Ayak diriyoruz son bir kez
Aynı kentin kumsalında
Bir iniş bir çıkış
Bir düz bir yokuş
Bir var bir yokuz
ÇUBUKSU
Ben açık, apaçık; Ben, alenen ben.
Bazen müthiş bir özlemle, karşılığının
olmadığına da uyanıyorum, uyanarak hayatta,
KÜRESEL
evrende müzik duyumu olmasaydı
müzik tarihinden söz edemezdik bugün
evrendeki müzik duyumunun
bu biçimi ben yaratmadı, biçim bende kendini yarattı
normal değil mi?
biçim kendine konak arıyordu,
en yüksek bedel seninkiydi,
ifade ihalesi sana kaldı.
Aynadan en çok karşılaştığımız
Yüzümüzden başka kimse izleyemez
Derinlemesine çizgilerimizi
Ruhumuza değin
O başka yüz bu denli
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!