Habibe Merih Atalay Şiirleri - Şair Habi ...

Kimden yanadır şans geçelim bunu,
cümle âlem konuşuyor değişiyormuş iklimler,
Shakira var bir de gündemimizde,
Oysa kim istemez atlamayı balıklama
kucağına bu sıcakta Akdeniz’in?

.
.
(10:52:51) Son derece kaba saba, çirkin mi çirkin bir çift el, kırmızı bir yığıntı halinde duran çamurdan apazlayarak ufak bir yumru parçasını, yoğurmaya girişti.
.
Önce yumurtamsı bir topağa dönüştü kırmızı çamur parçası, kaba işçinin ellerinde, sonra hafifçe bir pat pat çekti iki avucun ortasında parçaya ve bir parça pres uygulayıp yassılttı yumurtamsı nesneyi. Yassılmış ovalliğin tam ortasından hafifçe yırttı, yırtığın altını da azıcık uzatıp hafifçe düzeltince tıpkı iskambil kağıdındaki kupa imgesine dönüştü parça bir anda, kaba sabaydılar ama yine de narin yapıyordu işçi işini... İşini bilen bir hali vardı bu kalın, şişkin, dolma parmaklı ellerin. Tırnaklarının arasına giren kırmızı çamuru sivri uçlu bir nesneyle özenle temizledikten ve bir leğen suya daldırıp çıkardıktan sonra üzerinde çeşitli renklerin ve diğer tanımsız pisliklerin yuva kurduğu bir bez parçasına kurulandı. Fırlatıp attı bezi yerine ve tekrar aldı eline kupa'ya dönüştürdüğü kırmızı parçayı.
.

Elli yaşında bir kadınım, elli yaşında bir kadının ne amacı olabilir?
Evli değilse ve hiç çocuğu yoksa?
Yaradılışa inanmıyorsa?
Bu yaşına değin elde ettiği, havalara gururla kaldırdığı her hangi bir mesleki ödülü yoksa?
Kendini yetersiz buluyor ve ne denli çalışırsa çalışsın istediği kadar yeterli olamıyorsa?
Ne yapar?

Bir kuşun kanadında umut
Uçtukça coşar gezinir
Mavinin serinliklerinde
Yukarıdan bakar kahverengine
Bir kuşun gözünde umut
Kondukça dokur gezinir

Bölük pörçük bir kalbe yöneliş
Dünyasında duyarsız

Duvarları yıkmak ister
Dünyasının bir gece yüzünde
Yüzünde gece

Giymişler boz kürklerini
Apak bulutlar
Geri dönüyorlar
Çıktıkları yolculuktan
Uzakların
Çok uzakların sularını

Yaşamın tedavisi.. sürecime bakıyorum da,
Bu düzleme ne denli uzun meşakkatli çabalar sonucu çıkıldığına
(Ya da inildiğine mi demek doğrudur) :
Bir düzlemdeyim ama, bu kesin ya..

Hep durduğumuz aynı düzlemdi aslında..

Sevgili İnsan..
Düşünmeden bir an dahi
geçirmediğim insan.

..Sevgili,
Sevgisiz insan.

Rabbin uykusu
Mutfağa yakın kuytusu..
Dil uzatmadan söylenecek ne varsa?
Kabul gören düşler gerek bize.

Rüzgârlar yardım edin,
damlalar sürükleyin,
fırtınalarla savurun-
savrulsun beden.
Gönderin geldiği yere gerisin geri
Sızlıyor bacakları küçüklüğünden beri.