Uzakta bir yıldızlık canım vardı sanıp
Kanat açtım bir başıma
Söylemem gerek yine aynı abc yi:
Seni seviyorum korkunç yalnızlığım
Gitme benden!
Gök gözüne baktın mı
Parıldayan onca yıldız
Gökyüzüne baktın mı
Işıldayan onca yüz
Gökyüzüme baktın mı gündüz?
Ben Bir Tohumdum
Bir rüzgâr çıktı
Üfürdü beni bu topraklara
Kök saldım tomurcuklandım açtım
Bir kar serpti
Dondum kaldım
Bir ‘palyaço’ gibi.
Uçurmuş da Şapkasını sanki rüzgâr,
yakalamak istedikçe pabucunun
ucuyla itilip uzağa, tahaa tehee
en öteye fırlatılıyor..
bundansa iyi bir komedi değil
‘Yol’ da ‘yolculuk’ da insanla birlikteymiş…
Yürümeye başlayınca dikilip de ayağa
İkiye bölmüş araziyi geride bıraktığı izler
Dahası yolunu belirleyen o ilk adım
Kardeşkanıyla çizmiş sonrasını da elle.
Ve ilerledikçe, adımları adımlarının ırağına düştükçe
Doğruymuş tüm algılamalar
Buraya kadarmış yol
Onca engebeyi aştıkta
Düzlükte tıkandı kaldık
Sessizce bekledik bir süre
Yorumsuz
b E n
Seni hiç tanımamış gibi yok sayıp,
Unutmak kadar zor ne var bilir misin?
İşte bu… Susman!
Sence niçin?
Kimden yanadır şans geçelim bunu,
cümle âlem konuşuyor değişiyormuş iklimler,
Shakira var bir de gündemimizde,
Oysa kim istemez atlamayı balıklama
kucağına bu sıcakta Akdeniz’in?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!