Güzel Yurdum Şiiri - Yücel Özkü

GÜZEL YURDUM
İçimizde volkan gibi çoşardı nehirler,
Umutlar kıyıları aşardı sessizce,
Dağların doruğunda ışık çoğalır,
Gün gülümserdi penceremize.

Ne oldu bize, güneş neden doğmuyor,
Issız gecelerde sabah olmuyor,
Göğe saldığımız düşler üşüyor,
Rüzgar bile ezgisini yitirmiş.

Avlularda akşam erken soluyor,
Bacalardan ince bir sessizlik tüter,
Pencelerde bekleyen gölgeler,
Kuşlar kanadına hüznü yüklenir.

Yine de toprağın umudu tükenmez,
Kor olur küllerinde sönmez.
Bir tomurcuk yarar en sert taşı,
Bu güzel yurdum yeniden bahar yeşerir.

YÜCEL ÖZKÜ
31 Temmuz 2026/15:37