Gecenin tenha yollarının ışığı,
Bu kaybolmuş bedenin yoldaşı.
Bekledim günlerce ruhum atlatır mı bu kışı
Güvenimi boşa çıkaran sensin.
Dersin yalan söyleme düşsede başın dara
Ağzından düşürmeyen sensin.
Bu sözleri yazarken içimde büyür yara,
Güvenimi boşa çıkaran sensin.
Artık durmadan kanar
Ateş elbet düştüğü yeri yakar
Sırrını herkesten gizlediğini sanar
Güvenimi boşa çıkaran sensin.
Görmüyorsun ne yapsamda halimi
Kaybediyorsun zaten Mefkud olan beni
Yaptıkların sızlatıyor yüreğimi
Güvenimi boşa çıkaran sensin
Kayıt Tarihi : 21.08.2026 00:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!