Gürültü Çekilince Şiiri - Pınar Alkan

İnsanın yüzünde kaç kat vardır bilir misin?
Bir gün içinde birkaç kez değiştirir.
Sabah başka, akşam başka bakar.
Çünkü devir, yüz değil yüzler devri oldu.
Kimi tebessümle yaklaşır, niyeti gölgede kalır.
Kimi "kardeşim" der, menfaati bitince ismini unutur.
Eskiden ikiyüzlü der geçerdik.
Şimdi cetvelle saymak yetmiyor.
Maskeler çoğaldı.
Yüzler birbirine çok benzedi.
Hepsi de beyaz giymiş.
Kimin melek, kimin nefs olduğu karıştı.
Bu yüzden ilk anda hüküm verme.
Acele eden yanılır.
İnsan dediğin ağaç gibidir.
Meyvesi mevsimde belli olur.
Menfaat dediğin rüzgar eser, yapraklar dökülür.
O zaman dalda ne kaldıysa aslı odur.
Karakter dediğin şey nutukta değil, kayıpta görünür.
Paylaşılacak bir şey kalmayınca kim yanında durdu, onu görürsün.
Söz dediğin para gibidir.
Harcadıkça azalır.
O yüzden herkese bozdurma.
Her kapıyı çalma.
Bazı kapılar açılmamak için vardır.
Bazı insanlar da anlaşılmamak için konuşur.
Sen anlatırsın, o duymak istemez.
Sen dertleşirsin, o malzeme toplar.
Sen dürüst olursun, o hesabını yapar.
O yüzden pusulayı şaşırtma.
Değerini bilmeyenle pazarlığa girme.
Enerji tükenir, vakit geçer, sonra dönüp bakarsın.
Keşke susaydım dediğin yer çok, keşke konuşsaydım dediğin yer az.
Bu yüzden ağır ol.
Sözünü tart, adımını tart, gönlünü tart.
İtibar dediğin cam gibidir.
Bir kere çatlar, tamir etsen de izi kalır.
Bu yüzden önce kendine saygını koru.
Sonra etrafına.
Çünkü gün gelir, etiketler düşer.
Roller biter.
Sahne kapanır.
Işıklar söner.
Geriye sadece çıplak hakikat kalır.
Hakikat, alkış istemez.
Sessizce oturur ve bekler.
Kimin samimi, kimin misafir olduğunu o söyler.
Kimin yol arkadaşı, kimin yol kazası olduğunu o fısıldar.
O gün anlarsın ki; kaybetmek değilmiş mesele.
Yanlış yerde aramakmış….🖋️🕊️