Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

İNANMA SEVDİĞİM...
Ellere inanma ey sevdiceğim
Sen, beni bana sor; ben seni sana..
Nedir bilinmeyen şey sevdiceğim...
Sen, beni bana sor; ben seni sana
Boşuna inanma, yalan dolana..

"insan culuktur"; balam, tozar geçerler dedim...
çarpı çeker üstüne, çizer geçerler dedim..
yalan, dolan, bin bir şey,dinlemedin ah ki ah...
üstüste kazık atar, çözer geçerler dedim..

YALAN YOK Kİ SENİ SEVDİĞİM DOĞRU

O dağlar bilirler kara sevdamı
Duyan dinler gibi isimsiz şair…
Binlerce şehidin yok; adı-namı,
Sende onlar gibi isimsiz şair…

Ad olmak, ad vermek yalan dünyada,

"şehit mezarının olduğu yerde,
başında bir çeşme sessiz akarmış..."
dağlarda güllerin solduğu yerde,
zirveler tipiymiş boranmış karmış...

isimsiz şehitler isim vermişler

İşin gücün yalan dolan desise
allemeyi cihan olsan ne yazar
Dışın mescit gibi için kilise
Kılmasan ne yazar kılsan ne yazar.."

Isırlık’in yaylası, kara duman leğeni,
Isırlıği görenler hayran olup beğeni,
Deden anlatmış doğru, Çavuş Nene yaşamış
O anılar gönlünde -haydı yaz, demiş seni...

Zirvesi karlı ama çam ağacı yakası,

Istanbul 29 Mayıs..
Tarih senle mahşere bakacak kadar bihtir..
Zaman sende aşama bunu yapan Fatihtir...
yedi asır bir koca senle yattı İstanbul...
Yedi kocalı şehir yine de kalmadın dul
Tarih şans verir ama daima da nakıstır

bilesin ki sen orada, burada da ben olsam
içimdeki kıpraşan, duygularım seninle.....
istiyorum seninle,aşkın,sevginle dolsam,
İstiyorum yalan yok, ben ki varım seninle..

senin yüreğin benle, belli ki dolup taşan

Tutmak ellerinden bakmak gözüne,
Sarılmak beline sen ister misin?
Sevgi ışığıyla akmak gözüne,
Sevgilin olayım ben, ister misin?

İçindeki çocuğu,
bırakma büyümesin…
Alsın versin soluğu,
Büyüyüp yürümesin…

Tatlı, şirin, afacan