Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

o koca ovada deve boynunda
Akcabardaklar açardı yelpelenk...
vadilerin serin koynunda
sanki seni arar gibi bakınırdım...
sonra içlerinden biri titreyerek
Rüzgarda işmar ederdi...

Kapıyı açıp göz gezdirince
Anlayacaksın ağlayacaksın
Asılı değil paltom askıda
Anlayacaksın ağlayacaksın…

Kokum sinmiş oda koltuğum bomboş

Hüzüne boğulan kalbime düşer
Beyaz mendiliyle ağlayan karlar
Üşüşür düşerler bak üçer beşer
Gece kandiliyle ağlayan karlar...

Hüsnünü nazardan saklamıyor ki

ister ağla ister gül
hatta sakla yaşını
ister öv ister övül
ben anlarım düşünü

kendince bir dünyan var

ah anne elbisene sarılıp
kokun diye kokladım
felek deyip darıldım
dolapları yokladım

bulduğum elbiseni

çoban oldum sürüsüne sevdamın
kurda bile eyvallahım o yüzden
öylece ben oldum, talibi gamın
çektiğim türlü dert ahım o yüzden...

ümit tarlasına ektiğim tohum,

"senin baban muhtar mı?
maşallah işler tıkır
böyle hikaye var mı?
sen zenginsin biz fakir

parsel parsel arazı

Bu gönül bağimizda
bagban isen dal olam
hatta dimagimizda
hal içinde hal olam

Gökler maviden mavi

Allah rahmet eylesin..
"Usta desem çırağına... sana diyesim kalır.
Uçmağına rahmet olsun Bahaettin karakoç
sana dua esirgeyen hangi yan, kesim kalır ?
göçmeğine rahmet olsun Bahaettin Karakoç...

Baharın hazana sırtı dönüktü,
Kar yağdı beyaza rengini döktü,
Şu mevsim omzuma ağırlık çöktü,
Adam sende deyip eğleniyorum...

Zamana sitemim olsa ne yazar