Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

"sen sana kal; dinle seni, sen senle...
elemlerin yoldaş olsun,küsülü kal neşenle..."

Uzaklaş bakalım sonu nolacak,
Benim bildiğim sen, o sen değilsin…
Bu sevdanın rengi, tonu nolacak,
Benim bildiğim sen, o sen değilsin
Söz verip caydığım en son değilsin…

Ne pencereden bakar,
Ne balkona çıkarsın,
Ne bize gelmiyorsun,
Ne bir türkü yakarsın...

İçimde bir duygu var,

İçmişim yudum yudum, içime doldu sıcak,
Bakarken gözlerime, olgun, kibar, içtendin...
Bir şiir yazman beni daha da ısıtacak,
Düşündüğüm, sevdiğim, güvendiğim ki sendin...

Anlatmam gereksiz bir hikayedir,
Sen ona ne kadar çok benziyorsun...
Sorma ki benzemek suç mudur, nedir? ...
Sen ona ne kadar çok benziyorsun...

Anlatmam gereksiz bir hikayedir,
Sen ona ne kadar çok benziyorsun...
Sormayın benzemek suç mudur, nedir? ...
Sen ona ne kadar çok benziyorsun...

Seni yazmak, sana yazmak,
Hemi zordur hemi kolay…
Seni yazmaktır yaşamak,
Yaşamak ise büyük olay

Çok yakınsın can gibisin…

sen kadersin ben yazgı
bunun adı olmalı
sen duygusun ben sezgi
kalbimiz bu dolmalı

delilik gerekiyor

Dilim kürtçe, ama Türküm
Sen kaşma ey yabancı...
Fitne ekip, etme kem küm,
Sen kaşıma ey yabancı...

Benim “kunt”um, onun kenti

Baharda boynu bükük gezdiğim bu yerleri,
Sen hazanda gezersin,yaprakları ezerek,
Elin koynunda kalır,sayarsın adımları
Söylersin haldaşına söyler beni gezerek,

Baş aşağı yapraklar düşer omuzlarına,