kelimelerimle sevişmeyeli daha beş dakika oldu
bu ne şehvet,
canım yine sözcükleri çekiyor
parmaklarım hiç olmadığı kadar
yine kalemi arzuluyor...
şimdi ne demeli sensiz günlere
ya da ne söylemeliyim sensiz bahara
bırakıp gidişinin ilk yıl dönümü
dudağımda tadının olmayışının ilk senesi...
küçükken hayallerim yoktu benim,
hamdolsun doydum
kendi payıma düşen yalnızlığı silip süpürdüm
aslında hiçte sevmem her gün aynı yemeği yemekten
ne yapalım bunada şükür
senin elinden zehir olsa içemem ama
yüreğinden çıktıysa eğer yalnızlık
bir çift göz değil midir ki
insanı aşık eden
küçük bir sözcük değil midir ki
insanı mutlu eden
büyük bir aşk değil midir ki
insanı ölümsüz yapan
sevmeye bile doyamamışken seni
arama diyorsun hiç sevmemişsin gibi,
tenine bile dokunamamışken daha
bakma diyorsun gözlerime bir daha,
yağmur damlalarından bahsederken sana
okyanus var diyorsun karşımda,
anlatmak yetmez bazen hisleri
işte o zaman yazmasını bilmeli
hece hece sözcük sözcük
insan cümle kurabilmeli...
sevebilmek için yakında olmak yetmemeli
ne benim kaderim nede alın yazımmışsın,
usul usul değil bir anda... ne avuçlarımız,ne sözlerimiz, nede nefesimiz kavuşa bilmiş,
hayatıma usul usul değil bir anda girivermişsin
yine usul usul değil bir anda da çıkıvermişsin...
senden sonra tövbekar olmasaydı gözlerim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!