Gurbet Yüzlüm Şiiri - Sadık Kocabaş

GURBET YÜZLÜM
Aklın dehlizine sorular dolar,
Sessiz rüzgâr eser, benzin mi solar?
Efkârı sakladım, mevsimler yalar,
Ömür sensiz onmaz; dön gurbet yüzlüm.

Zamanın çarkında hasret bir pençe,
Zehirli şerbeti içer her gece.
Dert yaman olsa da, söz ince ince,
Ağıtlarım dinmez; dön gurbet yüzlüm.

Kafes dar geliyor, nefes bir yumru,
Dudakta kilit var, sükûtun emri.
Maziye daldıkça biter bu ömri,
Dünya bizsiz dönmez; dön gurbet yüzlüm.

Zindanda duvarlar buzdan bir perde,
Taşınmaz bu efkâr, düştüğüm yerde.
Gözyaşı sel olur, derman bu derde,
İçim sönmek bilmez; dön gurbet yüzlüm.

Yönünü şaşırmış seldeyim gayrı,
Rüzgârın yeline kuldayım gayrı.
Sılası çalınmış yoldayım gayrı,
Vuslat geri gelmez; dön gurbet yüzlüm.

Akrebin kollarında can çekişir an,
Ne tabip kar eder, ne de şu zaman.
Yaramdan sızan kan, duman ki duman,
İflah olmaz sızı; dön gurbet yüzlüm.

Toprak susuz kalmış, çatlamış bağrı,
Duyulmaz mı söyle, bu kadim çağrı?
Kalemsiz Şair’im, bitmez bu ağrı,
Hiç mi için yanmaz? Dön gurbet yüzlüm.
Kalemsiz Şair