Gurbet Eller Şiiri - Kasım Kobakçı

Gurbet ellerinde, sılayı çok özlerim,
Gece gündüz durmaz sızlar, yanan közlerim,
Hasretin yüküyle mühürlendi, sözlerim,
Uzak yollar aşar, yorgun düşmüş bedenim,
Dağları delmeye yetmez artık, dizlerim.
*
Çetin boranlarda, karlar yağar kışlara,
Ağaçlar, dalların eğer garip kuşlara,
Sabretmek düşer, yanaklardaki yaşlara,
Fırtınalar yıkar, viran eyler evleri,
Umudum çarparken, sert kayalık taşlara.
*
Zorlu dertler yokuşunda, yüreğim atar,
Kimsesiz sokaklar ortasında, kim yatar?
Zifiri karanlık gölgelerde, gün batar,
Tükendi mecalim, yürüdükçe yolları,
Kader, kederli dertleri peşine katar.
*
Tipi poyraz eser, dağlar başı çok yaman,
Yüceleri sarmış, kara bulut sis duman,
Geçmek bilmez saatler, tükendi tez zaman,
Dayanmak zorundayım, bitmedi eziyet,
Silindi sinemde, bitti zerre güman.
*
Mevsimler değişir, ömür durmadan geçer,
Gariban yiğitler, dertli yolları seçer,
Felek tarlasında, herkes ektiğin biçer,
Çileli hayatın, zorluğuna direndim,
Zehirli taslardan, yaralı ruhum içer.
*
Zulmün kamçısına, yalnız mazlum dayanır,
Geceler bitince, güneş doğar uyanır,
Ufuklar kızarır, tam kızıla boyanır,
Şikayet eylemem, yürek yansa narlarda,
Zırhını giyinen, çelik kılıç kuşanır.
*
Hasretin narıyla, yanan ateşler söner,
Gurbetten sılaya, yetim turnalar döner,
Kervanlar yorulur, ıssız hanlara tüner,
Metanet gösterip, kurdum sağlam temeller,
Sisli zirvelerden, engin ovaya iner.