Herkes bir şeyler yazıyor kalemince
Konuşuyorlar dilleri döndüğünce
Ama güvenmiyorlar...
İnanmıyorlar...
Ve değer vermiyorlar gerektiğince
En acısı da...
İnsan olduğunuz kimliğinizde de nüfusunuzda da yazmaz,okunmaz...
İnsanlığınızınla nüfusunuz olsun
Kimliğinizin o zaman kimseye zararı dokunmaz...
Güray Gökkaya
Zehir gibi acıdır sabrın otu
Belki uzun zaman tadın kaçar....
Ama intikam aşı tatlı bir zehirdir
Seni öldürmese de yüreğinde mutlaka yaralar açar...
Güray Gökkaya
Yokluğuna şiir yazdığım doğru
Şiirlerde varlığını bulduğumda ayrı bir gerçek
Avuçlarımda ellerin yerine kalem var belki
Saçların yerine sayfalara dokunuyor da olabilirim
O kadar kelimeyi de gözlerinden topluyorum inan
Biraz gülüşünü yazıyorum
Çocuklarınıza sahip çıkın
Çocuklarınızı emanet ettiğiniz
Sevgiyi ve insanlığı öğretenlere de sahip çıkın
Çocuklarınızın ve onlara sevgiyi, insanlığı öğretenlerin katillerine değil...
Güray Gökkaya
İki üç cümle yazınca şair olmuyorum
Yazdıklarımda şiir bile değil hani
Sanırım ben yazdıkca sana yazılıyorum
Kim bilir belki de sen şiir edersin beni...
Güray Gökkaya
Söyleselerdi inanmazdım gideceğine
Ama ömrümün sabahlarında hep sensiz güne ayıyorum...
Sana söyleselerdi sen inanır mıydın bilemem
Ben de geceleri kuyruklu yıldızlar gibi
Yazdığım şiirlerle sana kayıyorum...!
Güray Gökkaya
Bu kahbelik bu vatanın ne ekmeğinde ne hamurunda
Gezindiğiniz dağlarımızın ne havasında ne de suyunda
Bu ihanet,bu kalleşlik sizin şah damarınızda
Sizleri tek tek sokacağız bu topraklara
Gelmesin aklınıza geçer gider kinimiz
Sizin de ardınızdan bağlatacağız karalara
Şiir yazarken heyecanlanıyorum ben
Çocukça bir gülümseme oluyor gözlerimde
Kelimeler sanki elimden tutuyor
Cümleler yağmur damlası gibi düşüyor
Yüreğimdeki duygular birikiyor satırlara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!