Güray Gökkaya Şiirleri - Şair Güray Gökkaya

Rozetim şairliğim,
silahım kalemim,
kolluğumsa yüreğim.
Ve ben sana yalnızca şiir yazabiliyorum...

Güray Gökkaya

Ben sana yazdım
Ne kadar şanslı bir kadın dediler...
Ama ben seni yazdım
Onlar bu mutluluğun farkında değildiler...
Güray Gökkaya

Mutluluğumun ipini çektiler
Ben de şiirlerimin pimini...
Kırılacaksa da yine ben kırarım
Bırakmam kimsenin eline bu aşkın kalemini...
Güray Gökkaya

Bıraktığın bu şehirde sensizliğin mevsimindeyim
Öyle soğuk öyle hissiz sokaklarında senden sonra yabancı gibiyim...
Biliyorum uzaklardasın
Ama karıştırmadan duramıyor aklımı
Senmişsin gibi de dağıtıyor hep saçlarımı
Üstelik sık sık toplayıp biriktiriyor gözlerime yükünü taşıyamadığım bulutları

Yıkılan enkazların altında bedeni kalıp nefes alamadan susup gidiyor insanlar...
Daha acısı..
Yüreklerindeki enkazların altında insanlığı kalıp boş boş nefes alarak konuşup duruyor insanlar...
Biz ikisine de ağlayalım...
Güray Gökkaya

Sen gel ben'de kal
Ben de gelir sen'de kalırım
Sonra gidecekse de
Senden sen
Benden de ben gitsin
Biz kalalım...

Mezarlarında çiçek açanlarla
Başkalarına gülücük saçanlar beklenmez...
Göçüp gidenlere duanızı edin
Allah rahmet etsin
Çekip gidenleri de aklınızdan ve ruhunuzdan s..tir edin gitsin...
Boşuna beklemeyin...

Bu hayatta yanlışından dönse de önemsemeyeceğim...
Dünyaları önüme serse de affetmeyeceğim...
Kırk doğruyla gelse de güvenmeyeceğim insanları biriktirdim hep
Sadece herşeye rağmen inanmaktan vazgeçmeyeceğim insanları biriktiremedim
Bir biriktireyim yeter ki
Söz veriyorum...

Seni arayıp bulmam farz değil belki de
Bulursam da bu aşk mutlaka sünnet olmalı...
Olur da benimle birlikte yürürsen de
Seninle gideceğimiz yer cennet olmalı...
Güray Gökkaya

Bu aşk yüreğimin çıkarıp atamadağım rozeti...
Şiirlerimse sana olan sevgimin ve nefretimin sadece özeti...
Güray Gökkaya