Güneşli bir sandal Şiiri - Gece Gözlü

Güneşli Bir Sandal

Bir sandal gezintisine çıksak seninle, gündüz usulca serilse denizin üstüne… Güneş saçlarına vururken ben dünyadaki en güzel manzaraya bakıyor olurdum.
Suyun üstünde ağır ağır ilerleyen sandal, iki kalbin sessiz mutluluğunu taşırdı. Sen gülünce kıyılar aydınlanır, ben içimden durmadan “iyi ki” derdim sana.
Elini suya değdirirdin belki, dalgalar parmaklarına sarılırdı ince ince. Ben o an, bir ömrün en huzurlu yerinin senin yanın olduğunu anlardım.
Martılar geçerdi üstümüzden, rüzgâr hafifçe dokunurdu tenimize… Ama hiçbir şey senin gözlerinin içindeki sıcaklık kadar içimi ısıtamazdı.
Bir sandal gezintisine çıksak seninle, ne büyük sözlere gerek kalırdı ne gösterişli aşklara… Çünkü mutluluk bazen aynı güneşin altında, aynı sandalda, sevdiğin insanla aynı hayale bakabilmekti.
Ve sen başını omzuma yasladığında, deniz bile daha sakin olurdu sanki… Kürek çekmeyi bırakır, sadece o anın içinde kalmak isterdim. Çünkü bazı anlar vardır, geçmesin diye insan nefesini bile yavaşlatır.
Gözlerin güneşten kısılırken gülümseyişin düşerdi içime, ben bir daha hiçbir mevsimi sensiz yaşamak istemezdim. Sanki yaz, senin teninden doğuyordu o gün.
Kıyıya yaklaşsak bile inmek istemezdim, biraz daha sen, biraz daha huzur kalırdı denizin ortasında. Zaman akıp giderdi belki ama ben o gezintide bir ömrün en güzel saatlerini saklardım kalbime.
Sonra sen bana dönüp gülerdin ya… İşte o an anlardım: Bazı aşklar fırtınayla değil, güneşli bir günde aynı sandalda sessizce büyür.
Ve gün yavaş yavaş akşama dönerken, güneş denizin üstüne altın gibi yayılırdı… Senin yüzüne vuran o son ışıkta ben bütün hayatımı görmek isterdim.
Sandaldaki küçük sessizlik bile güzeldi, çünkü yanında huzur vardı. Ne eksik bir yanım kalıyordu, ne geçmişin kırıkları dokunuyordu içime… Sanki dünya, o denizin üstünde senden ibaretti.
Bir ara elimi tutardın usulca, hiçbir şey söylemeden… Ben yine de duyurdum kalbini. Çünkü sevda bazen konuşmadan da anlaşılır.
Ve kıyıya vardığımızda içimde garip bir his kalırdı: Sanki o sandal hâlâ denizde, biz hâlâ birbirimize bakıyorduk… Çünkü bazı anlar bitmez, insanın ruhunda yaşamaya devam eder.
Belki yıllar geçer, mevsimler değişir, deniz başka kıyılara vurur… Ama ben ne zaman gözlerimi kapasam, güneşli bir günün ortasında aynı sandalda sana yeniden âşık olurum.