Güneş ve Cüceler Şiiri - Kenan Gezici

Benden kısadır cücelerin boyu.
Güneş battığında görürler kendilerini dev gibi.
Bu özgüven önce beni küçümsedi.
Sahipli bir böbürlenmekti bu.
Öyle tartakladılar cüceler beni.
Üstüm başım yırtık pırtık.
En büyük eziyetleri bu değildi.
Her göründüğüm yerde kaybolmamı istediler.
Benim iyi olmam eziyetti kendileri için.
Geçmiş tecrübeleri sanki edinmişler bana karşı.
Sanki olmamış benden başka dertleri.
Oysa benim fikrimdi güneşin önünde durmak.
Onca fikirlerim arasın da bir tek bu değildi.
Bana karşı mecalsiz kalacak kibir sandım.
Büyüdü dağ gibi oldu kibirleri.
Anladım varlığım birileri için dert.
Tek uzun boylu ben değilim diyemedi.

Kenan GEZİCİ 25/08/2026