Güneş bize ağlayacak Şiiri - Hatice Ak

işte yine yalnız bir sabaha uyandık
birazdan hüzün çıkınımızı alıp
yollara düşeceğiz…
​ne birbirimizden ayrılacağız
ne de bütünleşebileceğiz
senin boyun endamın değişecek
ben hep yerimde sayacağım…

​belki parkta oturacağız bir banka
nerede olursak olalım
yok ki geçmişe dair
tek bir güzel hatıra…

​ne diyorum biliyor musun?
uzanalım şöyle güneye doğru
belki bir sahil kasabası
olmadı bir yayla…

​ev bark hiç önemli değil
ister kıl çadır olsun tepemizde
ister altımıza hasır serelim
yeter ki çam ormanı ve temiz hava
işte bunlar olsun mutlaka…

​bir göl kenarı, belki bir çağlayan
içinde yüzsün ördekler, balıklar
sazlıklarda kuşlar... su içmeye inen
ceylanlar, karacalar...

​çadırımızın önüne taştan bir ocak
ateşte ağır ağır demlenen çay
haydi durma, getir fincanımızı
doldur demlice;
gölgem değil misin, aynı fincandan içiver…

​gece düşünce üstümüze
sırtüstü uzanıp yıldızları seyredelim
istersen dilek tut, bilirsin ben pek hazzetmem
tuttuğum her dilek nasılsa hüsranla bitecek…

​arada bir de iki laf edeceğimiz
sıkı bir dostumuz olsun
sen ve ben ona bir yüz çizdik
sus, sakın söyleme; biraz merak etsin…
​hey sana diyorum, uyan artık!
yeter bu kadar hayal âlemine daldığın
birazdan gün ışıyacak
sen arkada ben önde, yine uyanacağız
yapayalnız bir sabaha...
güneş bize ağlayacak.