Gezdim gördüm bir süre
Yazdım çizdim dilim döndüğünce
Cahile dert anlatma
Kendini vezir yapar dünyada
Hatayı hep karşıda arama
Sevgiyle şefkatle sarmaladın durdun
Kimi güneş kimi ay ışığı oldun
Kimi göz yaşımızda göz yaşı oldun
Kimi de gülüşlerimizde gülüş
Bizler senin dallarınız anne
Büyüt bizi sevgi şefkatinle
Gül hiç bu kadar yorgun solgun olmadı
Karanfiller hiç bukadar boyun bukmedi
Şimdi yeşil mahzun yeşil sessiz
Rüzgar bile dindiremedi göz yaşlarını
Çiçekleri yoldum attım bahçemden
Kilitler vurdum kapılara
Mektupları yaktım
Yırttım resimleri
Yokluğunda
Güller yalniz çiçekler boynu bükük
Bitkiler öksüz kaldı bahcelerde
Sen gittiginden beri
Havalar bir öyle bir böyle
Mevsim hep gri
İyi uykular sana
Derin sancılar bana
Geride kalan göz yaşıysa
Yapacak bir şey yokmu
Bir başkası yaşamasın
Bir kara sevdanın içindeyim
Sağım çöl solum deryamsı
Ben neredeyim
Yürüyorum ayaklarım kum
Çöle benzer bir yerdeyim
Ağır ağır yavaş yavaş aldınız
Saçlarımdan tenimden bededenimden birşeyler
Zaman….. hırsızım benim
Ruhumuda beyazlaştırdınız gitgide
Zaman eteklerime hep bir kor tanesi eklerken
Kar taneleri yetmedi söndürmeye
Ben ezelde söz verdim
Sözümü değişmem
Bir dünya için
Ne Süleyman serveti
Ne Mecnun aşkı
Yangın yeri olsa dünya
Yüreğe sızı, güle kar düşmüş
Neyleyim aman
Bahçemde çiçekler yanmış süzülmüş
Neyleyim aman
Halim perişan sormayin aman
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!