Güner Kurt Şiirleri - Şair Güner Kurt

Benim ömrüm seninle
Benim gönlüm seninle
Yarınimda dunumde
Şimdi şu an gününde
Benim gönlüm seninle

Seni her an özlemedim mı
Yollarını hep gozlemedim mı
Dilimden dusmeyen dua gibisin
Daha ne vereyim bilemedim ki

Bir can var candan içeri

Çınar ağaçları yeşillenmiştir
Bahçede güller filizlenmiştir
Gün örtünürken akşama
Dostlar balkonlar da sohbettedir

Ah ne güzel ne güzel

Beceremiyorsun canım
Beceremiyorsun bensiz olmayı
Beceremiyorsun canım
Beceremiyorsun benden ayrılmayı

Kalp dediğin dil değildir

Belki dünya
Aşk bahçesi olurdu
Sevgililer sevgiden
Ödün vermeseler

Belki dünya

Beni sen sen mi benden aldın
Bana sen sen mi yandın ağladın
Leylalar Mecnunlar
Keremler Aslılar
Nasıl yandı durdular
Ne gönül ne bahçeler

Dağların yükseklerinde kar üşüyorum
Üşüyor üşüyorum
Yalnız geldim dünyaya
Yalnız gidiyorum
Yalnız gidiyorum
Ne dağımda kar

Kim bilir kaç çicekti açan
Solmasını istemediğim o duygularda
Bilmem neler düşledin
Kah benli,kah bensiz zamanlarda

Benim hayallerim belli

Bir yara olur
Kapandı sanılır
Kapanmaz oysa
İzi kalır sızı kalır

Bir ayrılık olur

Kaybolduğum yerde
Seni arıyorum
Özlemin içimi yakıyor
Hiç kimse bana
Senin gibi bakmıyor