KENDİMİ BULDUM
Yaşlandın ey yar,
Aynada gördün ilk beyazı.
Saçlarına düşen her ak tel,
Gecenin koynundan kopan bir yıldız.
Yüzüne düşen her çizgi,
Bir ömrün sessiz imzası.
Aynı nehrin farklı kıvrımlarında
Akıyor, eskitiyor zamanı aynı yerden.
Ne başlangıcın belli yüzü,
Ne de sonun keskin bir çizgisi.
Suyun hafızasında çözülüyor günler
Geçip giden her an,
Aynı denize taşıyor bizi.
Güzellik,
Gençliğin kısa parıltısı
Yüzündeki her çizgi ayrı bir hikâye,
Her gölge suskunluk bir cümle.
Suskun kaldığın yerleri
Tanıyorum artık.
Gülüşün yorgun,
Dokunuyor hâlâ içimde bir yere
Tıpkı kırılmış cam parçalarının
Işığı farklı biçimde çoğaltması.
Seni en çok
Değişen yerlerinden
Kendimi buldum…
28.10.2021
Ali Fırat DicleKayıt Tarihi : 9.05.2026 13:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!