Gün Doğmadı Şiiri - Serpil Koçar

BU SABAH GÜN DOĞMADI

Bu sabah benim için gün doğmadı,
Her yer kapkaranlık, seni düşünmekten
Bütün alışkanlıklarımdan vazgeçtim. Sessize aldım sadece kendimi.

Konuşacak paylaşacak hiç kimse yok yanımda,
Yine Yaradana sığındım gözyaşlarımla.
Kaç paket sigara içtim inan bilmiyorum,
Zaman durmuş gibi geçmek bilmiyor sanki.

Hani bazı şeylerin kıymetini
Yokluğunda anlarız ya, işte öyle bir zaman.
Uykusuzum, geceyi sessizce paylaştım kendi gölgemle,
Omuzlarıma düşen ağırlığı taşıyorum, kimse görmeden.
Saatler yavaş geçiyor ama düşüncelerim,
Sevgim hâlâ kıpırdıyor yüreğimde.

Düşünmek bazen acı veriyor,
Ama her an yanında olamamanın eksikliği
Beni de içten içe eksiltiyor.
Yokluğun içimde sessiz bir sızı,
Ama eksik kalan parçayı sevgimle tamamlamaya hazırım.
Kaybetmek istemiyorum,
Ve sevmek hâlâ en doğal, en samimi hâlim.

Belki bu hisler zor, belki çok ağır,
Ama yanındaymış gibi taşıyorum kendimi.
Sevgi bir hastalık değil,
Bana da güç veriyor, varlığımı besliyor.
Sessizliğimi tanıyor odamın duvarları,
Ama yokluğun ortasında bile içimde seni yaşatıyorum.

Sen yokken bile, sevgin yüreğimde yaşıyor,
Geçirdiğimiz güzel günleri anımsayıp anılarımızla avunuyorum.
Kayıp değil, içimde bütünleşmiş bir yanım oluyorsun.
Her şey sustu gibi görünse de
Hâlâ umutla bakıyorum.

Suskunluk olsa da, sevgim konuşuyor;
Senin hâlâ orada olduğunu bilmek bana güç veriyor.
Belki bizden vazgeçersin, bilmiyorum;
Ama ben bu sevgiyi yarım bırakmamaya niyetliyim, sevgimi inkâr edemem.

Şu an tek düşüncem,
Seninle yepyeni bir sayfa açabilmek.
Yapılan hataları telafi etmek,
Hani derler ya,
Her yanlıştan bir ders çıkarmalı insan…
Belki de ben,
Yanlış gibi görünen hatamdan
Kendi payıma düşeni almışımdır.

Bir şans daha isterdim.
Bunu sakın bencillik sanma.
Senin düşüncelerine saygım sonsuz,
İstenmediğim hiçbir yerde kalmadım bugüne kadar.

Gidersen eğer…
Evet, canım çok acıyacak,
Bunu inkâr edemem.
Ama sessizce kabuğuma çekilip
Yasını tutacağıma
İnanabilirsin.

Ölümü imzalama sakın,
Eğer sen de istersen kalmamı,
Ben buradayım, vazgeçmem, beklerim.
Yaşamak hâlâ mümkün,
Ve bil ki, ne kadar karışık olursam olayım,
Sevmekten ve yanında olmaktan vazgeçmeyeceğim.
Elini hiç bir zaman bırakmayacağım
İnanıyorum beraber aşacağız bunları
Senin bana başlarda verdiğin güçle