Gülüşünde Kalan Kış Şiiri - Turan Demir 3

Gülüşünden Kalan Kış
29.02.2026

Gülüşün kaldı içimde, güneşten bir parça,
Donmasın diye yüreğimin başı kar taneleriyle.
Çözülmez sonra gönül gözümde asılı kalan sarkıtlar,
Bir kıvılcım yeter, kor olur yanar alev alev.
Ayrılık vakti…
Güneş çoktan çekti ışığını dünyadan,
Karanlık çöktü zamansız.
Yazın ortasında çığ düştü yollara,
Adımlarım yarım kaldı izlerinde.
Bozkır ağlıyor, toprağın dili tutulmuş,
Güneş ağlamaklı,utangaç ve solgun.
Rüzgâr deli…
Savuruyor adını dört bir yana,
Ufuklar kararmış,umut puslu.
Geçit vermez ulu dağlar aramıza,
Ne sesim ulaşır sana,
Ne yüreğim geri dönebilir.
Ayrılık;
İçimde hiç dinmeyen,uzun bir kış artık.