Gülümdün, Külüm Oldun Şiiri - Kırgın Kalem

Ne şafağı söker artık
bu zifiri karanlığın,
ne takvim geri sarar.
Ne aydınlığı kalsın dehlizimin,
ne gözlerini gözlerim arar.

Gülümdün, külüm oldun.
Ömrümdün, dünüm oldun.
Huzurumu kana boğdun,
gömdü ömrünü gönlüm.
Hesabı yok, defteri mezar.

Gelme gönlümün mevziline,
karanlığına gölge düşürme.
Ne kandiller diler
ne açar gönlüm,
ne de ışığın beni yarar.

Kenan Sevinç

X: Kirginkalemm
X: Kensvnc