Güliz Ardilli Şiirleri - Şair Güliz Ardilli

Yere bakan yürek yakan,
Seni düşünüyorum her an.
Yalan sanma inan.
Bir dilber var sana kanan.

İstanbul / 1998

Ah be sevgilim;
Ben seni bekliyorum,
Sen de beni.
Ben seni seviyorum,
Sen de beni.
Artık yarın demeyelim.

Dışarısı buz gibi, hava soğuk,
Bense üşümüyorum,
Hiçbir şey hissetmiyorum.
Buna beni sen zorladın.
Aslında hissettiğim,
Canımı soğuktan daha çok acıtan bir şey.

Güneşli bir balkondan merhaba sana,
Kelebekler ne güzel uçuyor baksana,
İki fincan çay, biri sana bir bana,
O rahat koltuklarda yan yana.
Canım sevgilim,
Canımın içi sevgilim,

Sevgilim,
Denizin huzur veren görüntüsünü bırakıyorum buraya masmavi,
Dalgaların sakinleştirici etkisini,
Denizin ferahlık veren kokusunu ve güzelliğini,
Derinliklerindeki mercan ve incileri,
Keşfedilecek saklı, parlak renkli hazineleri,

Canım sevgilim, günaydın,
Güzel bir güne uyandın. :)
Gülümsemem gününü aydınlatsın.
Güzel gözlerin sevinçle ışıldasın.
Burnuma kızarmış ekmek kokuları geliyor.
Güzel bir kahvaltı beni bekliyor.

Şu yıldız denizinde yüzerken,
Yere basabilmek gizemli maviyi anlamaktır.
Ümitsizlik mavisinde kaybolmuşken,
Mantık gemisine ulaşabilmek gizemli maviyi anlamaktır.
Serin sularda yüzmeyi unutmuşken,
Bir martının kanadına tutunup yükselmek,

Canım sevgilim benim, canımın içi sevgilim benim,
Kayahan’ın bu muhteşem şarkısı,
Sadece güzel sözleriyle senin için gelsin.
Kalbimin en derinindesin.
Seni çok seviyorum.
Bir tanemsin, kıymetlimsin, her şeyimsin. :)

Öğretemedim sana sevmeyi,
Söylemedin beni sevdiğini.
Bilmiyor musun seni seçtiğimi?
Bakışların beni benden aldı,
Tavırların beni baştan çıkardı.
Unutturdu tüm hıçkırıkları.

Issızlık ancak baş başa olacağım adada olur sevgilimle,
Benim yağmurum da sevgilim, rüzgarım da güneşim de.
Düşlerimiz dönüşür bir bir gerçeğe,
Adanın ıssızlığı bile son bulur gülüşmelerimizle,
Neşemizle, sevgimizle.
Tabi sevilen, mutlu insan ne yapsın güler,