Gülhan Özkara Şiirleri - Şair Gülhan Özkara

Gülhan Özkara

Şu ünlü Güllüoğlu ailesi
Bizim akrabamız imiş
Anneannem anneme öğretmiş
"Onlar bizim Halamızın çocukları" diye
Şıh İbrahim diye bir zatın
Kızı imiş anneannem

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Aralık ölüm gibi geldi kapıma
Bahçelerde yaprak öldü
Çürüdü en güzel gazelleri ağaçların
Yerlerdeki toprak öldü

Sokaklarda insanları güldüren

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Gencim
Üç kız geliyor karşımdan
Ortadaki kendini belli ediyor
Osmanlı'nın bir güzel için vasfettiği
Ne kadar özellik var ise
Bel, incik, baldır

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Sana olan sevgisini kaybeden kadın
Senin gönül ummanında batmıştır artık
Batan bir gemiyi denizin dibinden almak
Sandığın kadar kolay değildir
Başka gemilere ulaşmak

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Kocaman bir gemi
Ne kadar da büyük
Bir uçtan bir uca
Bütün sema
Yanmış bir gemi
Yanmış yelkeni

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Eskiden bir kızı
Annesi büyütür
Annesi terbiye ederdi
Zeki bir kız çocuğu
Annesinin neye ne dediğini
Pekala bilirdi

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Hani bir de gözüm ararken seni
Dışardan nöbette gülmüştün bana
Hiç aklımdan çıkmaz ey dil-i rânâ
Özlemim kalbimde eskimez sana

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Oy ben senin bir insan olduğuna inanabilmezdim
Hayatının her bir izi en mukaddes hatıratımdı oy!
Bir parlek zincir gibi devam ederdi çamlı köyü,
Gümüşhane, Erzincan lisesi, askere gittiğimde
İşte bu liseyi ayak bastığın yerdir diye gidip gördüm
Sayayım daha

Devamını Oku
Gülhan Özkara

"Öte get kötü gelin, kemiklerin batıyor" diyor
Anladın sen onu
Şıkır şıkır kemik gibi yani
Adamın canı et istiyor
Kemik değil
Bence de mazurdur bu adam

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Bir Sufi ile konuşuyordum
Ayak üstü birşey öğretmek
İstedi bana
Bir aktarma yaptı
"Aşk elinden içtim
Bir kadeh bade

Devamını Oku