Gülhan Özkara Şiirleri - Şair Gülhan Özkara

Gülhan Özkara

Hele bir de saçı sarı
Adı bilmem ne ise tamamdır
Fer fer ışıyan, sönmemiş gözlerini
İpek ipek parlayan, şeffaflaşmış dudaklarını
Ve dahi gülüşünün anlamını hiç saymıyorum
7 Nisan 2007

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Adamın biri
Çağırıcı keklik satıyor kafesle
Birikiyor insanlar etrafına
İçlerinde bir ecnebi de varmış
Nedir ne değildir falan
İzah edilmiş adama

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Dilediği an dilediği yerde
Canının istediği adamı
Dağa kaldırıyor adamlar
Son durum bu asayişte
Hırsızlık tilleye çıkmış
Fabrikatörleri önüne çıkıp

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Üstünde zakkum çiçeği bir badi
Saçlar Dostoyevski'nin beğendiği siyahlardan
Yıkanmış taranmış
Boynunda hafif tiftik
Yine zakkum çiçeği fular
Yüzleri aydın, gözleri aydın

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Eğer aktarılacaksa çok kısadır herşey
İnternette bakarsın, olur biter
Şu şu şöyleymiş dersin, bitti
Ama kafa yoracaksak
Yoralım biraz
"Garağı" üzerinde duracağız

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Alayı biliyorsunuz
Bir renk üzerindeki beyazlık falan
Ala dana, ala inek, ala câmî
Kullanılırdı bol bol
Bir de bu kuş için kullanılmış
Asıl adı sakça

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Büyük adamdı Ali Çavuş
Enine de büyük
Boyuna da
Eğridir'in bir yerlerinden
Orman depo memurluğundan
Emekliydi o zaman

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Köyün tek arabası
Sene 1980'ler
Köyün tek arabası var
Eğridire bağlı Koçular köyünün
Bir gün bir hasarata uğrar
Yapılması gerekir köyün arabasının

Devamını Oku
Gülhan Özkara

İnsan uyurken kendini
Hiç aklının almayacağı
Bir rüyanın içinde bulabilir
Birşey ama ne
En doğru tabirini
O rüyayı gösteren bir de

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Adamın hanımı rahmetli olmuş
Bir salya bir sümük
Dünyasını kaybetmiş adam
Karıcığım öldü diye
Tamam ağlanır da
Ama böyle olmaz

Devamını Oku