Türkiye de Kırmançiden maada
Arnavuttan Arap'a
Nice insanlar madurdur
Senin azınlık dediğin adamlar
Onar çocuk yapa yapa
İşgaline yeltendiler bu yurdu
Bir ummandır senin gözlerin
Ta kalbinin içinden gelir sözlerin
Yeryüzünde son harika yüzlerin
Kırmaz dökmez incitmez
Alay bilmez mahbube
Her yaralı gönül senden
Bir porsiyon sağlık
Bir kişilik sevgili
İki kişilik araba
Bir yazlık bir kışlık
Biraz da dışlık ver
Senin şiir dediğinin
Yahya Kemalin kaleminin ucunda
Bir nabız gibi vuruşu vardır
'İstanbulu fetheden yeniçeriye gazel' de
'Vur deyri küfrün üstüne rekzi hilal için '
Diyerek şair benim şiir budur diyen
Hava girenleniyor yine
Sağdan soldan bulutlar ile
Dağlarını görmediğim bir havanın bir şiri yok
Belki tenha bir köşede
Bir çınar ağacı vardır
Eğer daha yapraklarını dökmediyse
Avradının eteğinin içini
Yurt edinmiş hiç bilmiyor suçunu
Düşman Heeyt! dese döner kıçını
Düşmana dur diyen surat kalmadı
Trafikte ehvenleşti atları
Bir paket sigaranın
Beş altı tl olduğu yerde
Hele de asgari ücret
Gım gım gidiyor ise
Fakirlik zordur arkadaş
Fakirlik demek
Ne yani
Kaçıncı defa hasreti mi yazayım
Aşkı mı, yeşili mi
Fakrı mı
Seni mi
Aslında hepsi aynı kimyanın mamulü
Taktı takan kalbi kalbine onun
Korkarım ki böyle gelecek sonum
Gün yirmi dört saat ezberdir konum
İsmini cismime kazıyor zaman
Zeytini olan evlerde kimse kalmadı
Kışa kalmasın bu işler telaşı ile
Hummalı bir şekilde toplanıyor zeytinler
Tüccarın zeytinini amele
Evinin zeytinini herkes kendi topluyor
Zar zor yürüyen nineler bile
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!