Gülhan Özkara Şiirleri - Şair Gülhan Özkara

Gülhan Özkara

İnsanın son randevusu
Ölüm meleği iledir
Ama bilemezsin
Nerede nasıl öleceğini
Belki bir yolda yürürken
Bir araç çarpacaktır sana

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Ne inek bakılır ne ekmek yapar
Boşuna büyüyor bizim balalar
Fizikçisi ezik edibi bozuk
Heba oldu harcanılan paralar

Ortaokulda ninesini hor görür

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Entelektüeller entelektüeli
Hocalar hocası
Proflar profu
Sana öyle espriler serer
Ömründe duymadığın
Sana öyle kurallar öğretir

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Biz kimlerle yaşıyoruz
Koyunun yokluğunda keçi
Bir takım Abdurrahman Çelebi
Dağ olmayan yerin tepesi
Ağzı yarım köylü lügat tepesi
Saf kan eşeklerin sıpası

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Bu dünyada iki zindan var imiş
Biri şu bildiğin ceza evleri
Öbürü içinde bir ömür geçirdikleri
Her yanı kapalı, keza, evleri

2008

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Ben günah işlemem deme
En olmazına cebreder seni
Küllü Şey'in kadir
Halık
Hiçbir şey azade olamaz ondan
Ne göklerdeki kartal

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Islak şehir ıslak ışık
Efkarım karmakarışık
Her şey her şeyle barışık
Sadece ben uyumsuzum
Senelerdir uykusuzum
Tadı yokmuş şeker tuzun

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Dünyanın tatsızlaştığı zamandır
Ne ekmeğin tadı kalır ne tuzun
Dünyanın en güzel şiirleri ayaklarının ucuna düşer
Söz de büyüsünü kaybeder saz da
Böyledir mutsuz mapus penceresi
Aynı şeylerin usancı boğar adamı

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Hasretine teselli bulurum diye
Elime aldığım her işi yaptım
Yollarına ölüm eden gönlümü
Ancak böyle aldattım
Ne ahşap eğledi beni
Ne ele geçmez polattım

Devamını Oku
Gülhan Özkara

Ahhh gitti
Daha çok kalır sandımdı gitti
Deryamız denizimiz herşeyimiz
Küllişeyi bilenimiz gitti
Sebebi hayatımız gitti
Dinimizin yadı

Devamını Oku