Yıllar geçecek seni unutacaktım
Aklıma gelmeyecekti gözlerin ve gülümsemen
Seni özlemeyecektim.
Yıllar geçti hala mıh gibi aklımdasın
Unutamıyorum gözlerini
Unutamıyorum sözlerini
İçimde bir umuttun
İçimde bir heves
İçimde bir kıvılcım
İçimde bir özlem
İçimde bir hasrettin
İçimde bir aşk
Dibe vurduysan asla korkma
Yükselme zamanı gelmiştir
En dipten arşa doğru derler
En büyük yalan
En büyük umuttur o
Dibe düştüm daha beteri olamaz dersin
Sen asla sevmeyi bilemedin ki
Sadece gözlerle sevilir zannederdin
Oysa ben bilirdim sevmeyi
sevmenin yürek istediğini...
Gözünden düşdüğüm gün kahroldum demişsin
Oysa ki ben gözümle değil yüreğimle sevmiştim seni
Zannederdim ki!
Sen hep ilk gün gibi içimde yaşayacaksın
Hep hayallerimde,gelecek dediğim de
Aklımda hep sen olacaksın
Zannederdim ki!
Boğaziçi köprüsünü seyreden
iki kişiydik yan yana
Kolun koluma değiyordu
Elin elime değse tutuşacaktık seninle
Ne sen cesaret ettin elimi tutmaya
Ne ben cesaret ettim elini tutmaya
Cemal Süreya aşkı için vazgeçmişti
Soyadında ki "y" harfinden
Sana olan aşkım o kadar büyüktü ki
Vazgeçerdim soyadımdaki bütün harflerden
Beş harf düşerdi belki nüfusta
Ama yeni harfler gelirdi
Bir şiir ki hiç bir şairin aklına yazmak gelmemiş.
Bir şiir ki hiç kimseye okunamamış
Öyle bir şiir ki şair aşkından,duygularından utanmış
Ve bu şiir senin sebebine
Senin kalbine yazılmış
Oysa ne kelimeler
Ne cümleler vardı
Aşkı anlatmaya
Seni anlatmaya
Senin yalan olduğunu öğrendiğimde
Vazgeçtim tüm cümlelerden..
Şiirler değil miydi beni sana aşık eden
Ben seni şiir sandım da sevdim
Şiir gibi aşk kokan
Şiir gibi dürüst
Şiir gibi ağzına her geleni söyleyen




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!