Hani insanın gözlerinin güldüğünü görür müsün,
ya da dünyanın en mutlu insanı yapar mı bu seni...
Ben gördüm.
Bir çift gözün içine sığmıştı bütün baharlar.
Ne saat vardı o anda,
ne de telaşını hatırladığım bir dünya.
Bir bakışın,
Ömrümün en uzun cümlesi oldu.
Adımı söylemedin,
Ama ilk kez
Kendimi birinin sessizliğinde duydum..
Meğer mutluluk,
Avuçlara sığacak kadar küçük,
Bir ömrü değiştirecek kadar büyükmüş..
Bir gülüşün uğruna,
İnsan bütün karanlığını
Usulca çıkarıp bırakırmış kapının önüne..
Kayıt Tarihi : 9.08.2026 18:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!