Garip Bir Yolcu Şiiri - Müslüm Bayram

Durmuş zaman saati
müge çiçekleri solmuş
kayıp mevsimlerin durağında
garip bir yolcu

çivilenmiş camlara siren sesleri
ayazında donmuş veda öpücüğü
dilimde paslı yalnızlık

kal kendinle kal
işte gidiyorum

küllerine karışamam
savrulamam şehvet-i rüzgarına
ateşini yakamam
sönmüş volkanların üstüne
serilemem

’’zehrini kusan baca dumanı değilim’’

yıldızlara karışıp yürüyeceğim
ağustos böceklerinin ezgileriyle
yaşatacağım içimde
tüm bahtsız anıların
üzerinden geçeceğim

yağmur sana kalsın
buğu sana
sığınmak isterken
son arzu damlası yaşına
mührünü basacak ellerin

karlı bir tufanla
yolların kapanacak
uzayacak sessizlik
buz tutacak saçakların

kayıp bir sevdaya
mıhlanacak adın

ve ben
küllerimden değil kendimden
zambaklar vadisinde doğacağım

müjdeleyecek doğuşumu güne
gala çiçeğim.