Sabahın ilk ışığında uyanır gibi
Adınla açar içimde güller
Her nefeste sen, her bakışta sen
Kokun sarar dört yanımı bilki
Bir gülün yaprağına düşen çiğ gibi
Naziksin, kırılgan ama dirençli
Kalbimde açan tek çiçek sensin
Dikenleri bile sevdiren o narin elin
Geceye düşse de karanlık
Seninle aydınlanır bütün sokaklar
Gül kokulu aşkım, bil ki
Sensiz solgun kalır tüm baharlar
Yüreğimde saklı bir sır gibi
Rüzgar getirir adını her esişte
Ve ben, her gün yeniden severim seni
Gülün en güzel haliyle, en derinden
Kayıt Tarihi : 23.08.2026 22:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Şiir, sevgiliyi bir gül gibi gören, onun varlığıyla aydınlanan, onsuz eksik kalan bir aşkın öyküsü. Hem zarif hem de tutkulu.




TÜM YORUMLAR (1)